Η μηλιά ανήκει στην οικογένεια των
Ροδοειδών και είναι από τα πιο διαδεδομένα και ευρύτατα καλλιεργούμενα
καρποφόρα δέντρα. Αν και συγκαταλέγεται στα δέντρα που είναι ανθεκτικά
στη παγωνιά, ο καρπός της είναι ιδιαίτερα ευπαθής, με αποτέλεσμα να
χρειάζεται πάρα πολλά ραντίσματα.
Πολλά από τα ραντίσματα αυτά είναι επιβλαβή, για τα μελίσσια, γι' αυτό και ζητείται από τους παραγωγούς να ιδιαίτερα κατά την περίοδο της ανθοφορίας του δέντρου να ραντίζουν μόνο τα απολύτως αναγκαία φάρμακα και κυρίως μετά τη δύση του ηλίου.
Παρά τα αρνητικά της, η μηλιά έχει και πάρα πολλά θετικά για τον μελισσοκόμο. Η γύρη και το νέκταρ της είναι εξαιρετικής ποιότητας και βοηθούν τα μελίσσια να αναπτυχθούν γρήγορα. Σε περιοχές που η καλλιέργεια της μηλιάς είναι μεγάλης έκτασης, όταν ο καιρός το επιτρέψει, τα δυνατά μελίσσια μπορούν να συλλέξουν μεγάλες ποσότητες μελιού.
Πολλά από τα ραντίσματα αυτά είναι επιβλαβή, για τα μελίσσια, γι' αυτό και ζητείται από τους παραγωγούς να ιδιαίτερα κατά την περίοδο της ανθοφορίας του δέντρου να ραντίζουν μόνο τα απολύτως αναγκαία φάρμακα και κυρίως μετά τη δύση του ηλίου.
Παρά τα αρνητικά της, η μηλιά έχει και πάρα πολλά θετικά για τον μελισσοκόμο. Η γύρη και το νέκταρ της είναι εξαιρετικής ποιότητας και βοηθούν τα μελίσσια να αναπτυχθούν γρήγορα. Σε περιοχές που η καλλιέργεια της μηλιάς είναι μεγάλης έκτασης, όταν ο καιρός το επιτρέψει, τα δυνατά μελίσσια μπορούν να συλλέξουν μεγάλες ποσότητες μελιού.
Η
Μακεδονία, η Θεσσαλία και η Πελοπόννησος, είναι οι περιοχές που έχουν
την μεγαλύτερη συγκέντρωση καλλιεργειών, σε μορφή σύγχρονων οπωρώνων. Η
έκταση που καταλαμβάνουν ανέρχεται περίπου σε 160 χιλιάδες στρέμματα και
η ετήσια παραγωγή τους ανέρχεται σε 350.000 τόνους.
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου